Beste allemaal,
Als kind altijd een zieke moeder gehad en als ik als klein meisje thuis kwam dan hoorde ik al aan haar stem hoe laat het was en paste me aan. Mijn hele jeugd met een manisch/depressieve moeder heb ik me aangepast of ik speelde een soort baas en zei dan hup we gaan dat of dit doen.
Nu ben ik al ver over de 40 en verziek vanaf mijn 20ste al het leven van mezelf en vooral die van mijn man. Ik geef hem niet echt de rust want ik ben altijd met hem bezig. Wat zie je er slecht uit..stop toch met dat roken ....doe dit niet doe dat niet en ga zo maar door. Ik heb hem gevormd. Ik kan bv. als we ergens heengaan niet genieten want dan ben ik maar aldoor bezig met het idee als hij het nog maar leuk vindt dat we hier zijn. Vakanties zijn een drama want nadien ben ik kapot van de stress en lig dagen op bed. Ik heb een hele lieve wijze man. Ik zie alles en zeg ook alles, zo vermoeiend. Ik ben door mijn jeugd verpest en dat is geweest en accepteer het allemaal maar ik ben nu wie ik ben en vind mezelf sinds kort een leuk mens maar wel wanneer ik in mijn eentje ben en die stap wil ik niet zetten want ik kan niet met hem maar ook niet zonder hem.
Heb ik het Norwood syndroom ? Wie komt dit bekend voor. Gr. J.
Als kind een aanpasser en nu nog steeds.
Hallo Josjes, welkom. Wat jij schrijft klinkt voor mij als 'codependentie'. Maar ik raad je aan het boek 'Als hij maar gelukkig is' van Robin Norwood te lezen, dan krijg je veel inzicht en weet je of je je daarin kunt herkennen, en in welke dingen wel en welke dingen niet. Er staat een goed stappenplan achterin.
Goede boeken over codependentie zijn 'Facing Codependence' van Pia Mellody en 'Leef je eigen leven' van Melody Beattie. In 'Facing Codependence' staat vooral beschreven hoe al die codependentiesymptomen ontstaan in de jeugd.
Groeten, Anna
Goede boeken over codependentie zijn 'Facing Codependence' van Pia Mellody en 'Leef je eigen leven' van Melody Beattie. In 'Facing Codependence' staat vooral beschreven hoe al die codependentiesymptomen ontstaan in de jeugd.
Groeten, Anna
-
Vreemdeling
- Berichten: 1
- Lid geworden op: ma nov 23, 2009 2:24 pm
Erg herkenbaar.
Ik heb dat dan niet met een moeder gehad, maar me door andere faktoren geschikt.
Mijn relatie gaat nu misschien aan "ongelijkwaardigheid" ten onder. Mijn vriend voelt zich door mij beklemd omdat ik altijd overal aan denk en met hem bezig ben.
Inderdaad, ik durf ook dingen niet te zeggen uit angst dat hij weggaat.
Daarnaast is hij ook nog alcoholist, al drinkt hij op het moment niet.
Heb jij dat boek al gelezen?
Ik heb dat dan niet met een moeder gehad, maar me door andere faktoren geschikt.
Mijn relatie gaat nu misschien aan "ongelijkwaardigheid" ten onder. Mijn vriend voelt zich door mij beklemd omdat ik altijd overal aan denk en met hem bezig ben.
Inderdaad, ik durf ook dingen niet te zeggen uit angst dat hij weggaat.
Daarnaast is hij ook nog alcoholist, al drinkt hij op het moment niet.
Heb jij dat boek al gelezen?