Hoi,
ik heb een jaar of 5 geleden het boek van Robin Norwood in de bibliotheek geleend. Het heeft toen veel indruk op me gemaakt en later heb ik het opnieuw geprobeerd te lenen, maar toen bleek het uit de collectie te zijn. Onlangs heb ik het bij AKO besteld, ontvangen en in een ruk uitgelezen. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het de hoogste tijd is om met mezelf aan de slag te gaan. Ik voldoe compleet aan het geschetste beeld, inclusief de gemankeerde jeugd, het schuldgevoel, de negatieve effecten voor de gezondheid etc.
Inmiddels ben ik ruim 3 jaar gescheiden van mijn ex-man, die ik geheel op de beschreven wijze nu al wil gaan verontschuldigen voor zijn gedrag. Ik merk dat ik, ondanks de scheiding, nog heel veel werk te verzetten heb en dat ik, ondanks wat bizarre amoureuze uitstapjes, absoluut niet los ben van mijn ex-man.
Weinig mensen weten waarom wij uit elkaar zijn gegaan (o.a. een cannabisverslaving) en omdat ik hem niet in een kwaad daglicht wil stellen en uit beschermingsdrift t.a.v. de kinderen blijf ik altijd vaag over het hoe en waarom. Ik heb mij nog nooit volledig uitgesproken over alles wat er is voorgevallen en ik heb zoals ook in het boek beschreven de neiging om het leeuwendeel van de schuld bij mezelf te leggen.
Ik neem aan dat ik, ondanks mijn scheiding, toch wel hier in dit forum thuishoor. Ik zou dit bericht ook graag willen aanmerken als een open sollicitatie om in het besloten forum te mogen komen, zodat ik alle geestelijke blubber die zich in de afgelopen 16 jaar is opgespaard mag delen met anderen die mij wellicht verder kunnen helpen.
Als je al gescheiden bent?
-
Jolien