Want dat moet er maar eens van komen.
Met kloppend hart, dat wel, maar ik kan niet anders.
Ik heb mezelf al geruime tijd aangemeld en veel gelezen, ook het boek, maar nu ben ik het boek aandachtiger gaan lezen en nu komen er in situaties dingen naar boven, dat ik gelijk weet.....he, dat staat er ook in (even opzoeken)
Ik weet ook dat ik de enige ben die kan veranderen, maar het lijkt me zo moeilijk en ik ben al zo moe.
En dan die schuldgevoelens, zeker tov mijn kinderen, had ik het maar 30 jaar geleden gelezen en gedaan, wat zou mn leven er dan anders uitzien.
Nogmaals, zo herkenbaar allemaal in het boek, wordt er gewoon wat bang van, eindelijk iemand die het begrijpt.
O ja, ik ben al een eind in de vijftig.
Ook ik stel me aan jullie voor...............
Hallo Anna, dank je.
Het boek was ik al op allerlei manieren tegengekomen, ook op verslavingssites, maar dacht toen dat je met een partner moest zijn die ernstig verslaafd was aan alcohol, drugs ed.
Tot ik er toevallig
mee in mn handen stond op een boekenmarkt EN de achterkant las: " Een baanbrekend boek voor veel vrouwen. Relaties, partners, emoties en frustraties helder geanaliseerd en van bruikbare adviezen voorzien".
Dit was de eye-opener voor mij.
In een dag helemaal verslonden en bij het herstelplan aankwam.
Zoek hulp; in die tijd kampte ik met het loslaten van mn kind met een drugsprobleem en dit was de prioriteit om hulp te vragen bij een therapeute, ik was op en in paniek, las ik dat er een andere vorm van therapie goed voor was, ging ik daar weer naar toe, de ene week bij die, de andere week bij de ander.
Geen een heeft het verder met me over mn achtergrond gehad (of liet ik het niet toe?)Nu ja, nu kan ik dingen combineren, waarom ik dingen toestond van mn kind, waar ik bang voor was, waar ik niet over durfde te PRATEN (met hem)
Vanavond moest ik mn andere kind bellen ivm zn twijfels over zn waarschijnlijk verkeerde studiekeuze, bang en misselijk dat ik was!
Ik heb de oefening gedaan om dat gevoel te voelen, waar komt dat vandaan?
Verder nog naar binnen en daar zie ik mezelf staan met mn 2-wekelijkse schoolschriften, waar je vader je cijfers moest paraferen.
Het waren goede en minder goede, maar er werd niet over GEPRAAT. EN ik zag zn afkeurende blik, hij kon dan zo'n typisch gezicht opzetten, zn mond opblazen. (maar dat deed ie niet bij die cijfers, hoor)
Dus praten dat deden wij niet thuis, ja bij anderen, altijd bij anderen was hij de getapte peer. Laat mn man nu ook geen prater zijn, wat ik in die tijd met de problemen met ons kind zo gemist heb en nog.
Mijn hulp bestaat uit het lezen van boeken die ik hier zie langskomen zoals de Kracht van het Nu, Louise Haye, het forum en ben in een schrift mn gevoelens aan het opschrijven.
Gr. van Jolan
Het boek was ik al op allerlei manieren tegengekomen, ook op verslavingssites, maar dacht toen dat je met een partner moest zijn die ernstig verslaafd was aan alcohol, drugs ed.
Tot ik er toevallig
mee in mn handen stond op een boekenmarkt EN de achterkant las: " Een baanbrekend boek voor veel vrouwen. Relaties, partners, emoties en frustraties helder geanaliseerd en van bruikbare adviezen voorzien".Dit was de eye-opener voor mij.
In een dag helemaal verslonden en bij het herstelplan aankwam.
Zoek hulp; in die tijd kampte ik met het loslaten van mn kind met een drugsprobleem en dit was de prioriteit om hulp te vragen bij een therapeute, ik was op en in paniek, las ik dat er een andere vorm van therapie goed voor was, ging ik daar weer naar toe, de ene week bij die, de andere week bij de ander.
Geen een heeft het verder met me over mn achtergrond gehad (of liet ik het niet toe?)Nu ja, nu kan ik dingen combineren, waarom ik dingen toestond van mn kind, waar ik bang voor was, waar ik niet over durfde te PRATEN (met hem)
Vanavond moest ik mn andere kind bellen ivm zn twijfels over zn waarschijnlijk verkeerde studiekeuze, bang en misselijk dat ik was!
Ik heb de oefening gedaan om dat gevoel te voelen, waar komt dat vandaan?
Verder nog naar binnen en daar zie ik mezelf staan met mn 2-wekelijkse schoolschriften, waar je vader je cijfers moest paraferen.
Het waren goede en minder goede, maar er werd niet over GEPRAAT. EN ik zag zn afkeurende blik, hij kon dan zo'n typisch gezicht opzetten, zn mond opblazen. (maar dat deed ie niet bij die cijfers, hoor)
Dus praten dat deden wij niet thuis, ja bij anderen, altijd bij anderen was hij de getapte peer. Laat mn man nu ook geen prater zijn, wat ik in die tijd met de problemen met ons kind zo gemist heb en nog.
Mijn hulp bestaat uit het lezen van boeken die ik hier zie langskomen zoals de Kracht van het Nu, Louise Haye, het forum en ben in een schrift mn gevoelens aan het opschrijven.
Gr. van Jolan
Toen ik het boek van Robin Norwood had gelezen begreep ik wat er met mij aan de hand was (het sloeg bij mij in als een bom), en heb mijzelf de belofte gedaan het herstelplan te gaan volgen (dit was in 1991). En me daar volkomen op te gaan richten. En zo lang als nodig was. Ik begreep dat dat een jarenlang proces zou zijn. En ik begreep dat deelname aan een zelfhulpgroep met lotgenoten een van de belangrijkste onderdelen was van het herstelplan. Ik ben direct op zoek gegaan naar zo'n groep, en omdat ik er geen kon vinden heb ik er zelf een opgezet, zoals achterin het boek beschreven staat. En daar ben ik zelf 4 jaar in gebleven. Volgens Robin Norwood is de zelfhulpgroep het allerbelangrijkste. Individuele therapie is goed om ernaast te doen, maar het belangrijkste is de zelfhulpgroep met lotgenoten waarin gewerkt wordt op basis van de Twaalf Stappen (en Twaalf Tradities). Die Twaalf Stappen is een programma dat oorspronkelijk afkomstig is van de AA. De Twaalf Stappen zijn dus iets anders dan de 10 stappen van hoofdstuk 10 uit 'Als hij maar gelukkig is'. Die Twaalf Stappen hebben mijn leven veranderd (en van miljoenen mensen over de hele wereld sinds 1935).
Groeten, Anna
Groeten, Anna
Anna, maar wat als er in je omgeving geen Norwoodgroep is?
Om zelf daar mn schouders onder te zetten vind ik een paar stappen te ver.
Wat is de ervaring bij een Al anongroep aan te sluiten, ondanks dat mn partner geen alcoholprobleem heeft? Zullen ze mij daar wel toelaten om het 12 stappenplan te volgen?
Gr. van Jolan
Om zelf daar mn schouders onder te zetten vind ik een paar stappen te ver.
Wat is de ervaring bij een Al anongroep aan te sluiten, ondanks dat mn partner geen alcoholprobleem heeft? Zullen ze mij daar wel toelaten om het 12 stappenplan te volgen?
Gr. van Jolan
Ik weet niet in welke buurt je woont, maar ik weet van iemand die op het besloten forum kwam dat er in Den Haag een heel goede Al Anon groep was waar ook Norwood-vrouwen welkom waren (die niet met alcohol te maken hebben) en waar zij veel aan gehad heeft. Dus je zou het kunnen proberen. In het Al Anon programma kun je vooral leren dat je een ander niet moet proberen te veranderen, dat los te laten.
Verder is er ook de Online Norwoodgroep. Heb je daar al over gelezen bovenaan het Gastenboek bij "Welkom! en lees hier meer over dit forum"?
Groet, Anna
Verder is er ook de Online Norwoodgroep. Heb je daar al over gelezen bovenaan het Gastenboek bij "Welkom! en lees hier meer over dit forum"?
Groet, Anna
Al jaren zit ik in deze situatie, waarvan de laatste 10 jaar heel heftig.
Wat was ik trots op mezelf, ik, die het toch maar volhield (heb gehouden), die is blijven werken (niemand weet ervan), verjaardagen heeft gehouden, sociale verplichtingen, cursussen, etc., dus met een masker opliep.
Goh, wat was ik toch sterk (van mezelf).
Totdat gisteren de bom insloeg: Niet ik, maar God heeft me al die jaren gesteund, het was niet MIJN verdienste!
Laat me aub in alles wat er verder gebeurt Gods hand zien, de bedoelingen van de HM, dat ik verder nog steun van Hem krijg, daar bid ik voor.
Wat was ik trots op mezelf, ik, die het toch maar volhield (heb gehouden), die is blijven werken (niemand weet ervan), verjaardagen heeft gehouden, sociale verplichtingen, cursussen, etc., dus met een masker opliep.
Goh, wat was ik toch sterk (van mezelf).
Totdat gisteren de bom insloeg: Niet ik, maar God heeft me al die jaren gesteund, het was niet MIJN verdienste!
Laat me aub in alles wat er verder gebeurt Gods hand zien, de bedoelingen van de HM, dat ik verder nog steun van Hem krijg, daar bid ik voor.