Hallo
Ik ben naar een workshop over relatieverslaving in Diemen geweest. Daar werd voor mij voor de eerste keer het woord vermijdingsverslaving genoemd.
Het schijnt vaak zo te zijn dat een RV zich aangetrokken voelt tot een VMV. Ik vond dat zelf een openbaring.
Ik heb met mijn vriend wel ruzie gemaakt over de radio in de auto die hij hard aanzette. Ik wilde graag praten en zette de radio zachter en hij werd dan boos omdat ik me altijd overal mee bemoei en hij de muziek heel mooi vond. Hij wil in de auto ook nooit gesprekken voeren, omdat hij zijn gedachten bij de weg moet houden. Maar wat ik nooit begreep is dat hij rustig 20 minuten kan zitten bellen met iemand van zijn werk tijdens het autorijden.
Het kan zo zijn dat je ouders ook RV en VMV zijn en dat je van beide wat mee hebt gekregen.
Mijn vader was workaholic en dat kan ook een vorm van VMV zijn.
Mijn ex-man was workaholic en mijn huidige partner is dat ook.
Wie heeft ook een partner met vermijdingsverslaving
Hallo Patty,
Die term 'vermijdingsverslaafde' komt uit het boek 'Facing Love Addiction' van Pia Mellody. Zij noemt het daar 'avoidance addict'. Ik heb dat vertaald met het woord 'vermijdingsverslaafde'. Als je meer hierover wilt weten, bijvoorbeeld hoe dit patroon van de vermijdingsverslaafde ontstaat, kun je mijn Nederlandse samenvatting van dit boek lezen, te vinden op mijn website www.norwoodgroep.nl bij 'Relevante zelf-therapie methoden' (maar nog beter zou natuurlijk zijn het hele boek te lezen).
Groetjes, Anna
Die term 'vermijdingsverslaafde' komt uit het boek 'Facing Love Addiction' van Pia Mellody. Zij noemt het daar 'avoidance addict'. Ik heb dat vertaald met het woord 'vermijdingsverslaafde'. Als je meer hierover wilt weten, bijvoorbeeld hoe dit patroon van de vermijdingsverslaafde ontstaat, kun je mijn Nederlandse samenvatting van dit boek lezen, te vinden op mijn website www.norwoodgroep.nl bij 'Relevante zelf-therapie methoden' (maar nog beter zou natuurlijk zijn het hele boek te lezen).
Groetjes, Anna
hallo Anna
Dank je wel, ik heb gisteren ook van alle titels opgeschreven en wil nog meer hierover lezen.
Ik ga nu naar een norwood groep, en ik wil nog veel meer van weten en me erin verdiepen.
Vindt het lastig om mijn vriend niet ook met zijn neus in de boeken te duwen van kijk dit doen wij en dit doe jij. Ik doe het niet, maar stiekem hoop je dat hij ook gaat begrijpen wat er gaande is.
Ik moest het ook zelf ontdekken, iemand heeft wel eens tegen mij gezegd dat ik relatieverslaafd ben. Ik snapte niet wat er bedoeld werd en ineens kom ik er toch achter. Heb meer als een jaar geleden ook het boek gelezen van R. Norwood gelezen, maar het kwartje viel niet en nu ineens word ik er wel heel erg mee geconfronteerd of ik wil ermee geconfronteerd worden. Ga nu ook zelf op zoek. Zo zou het ook met mijn vriend moeten gaan, hij moet het zelf ontdekken en eraan willen werken.
Ik vind het naar mijn dochter toe wel moeilijk zij heeft een relatie met een man die al samenwoont en dus ook niet emotioneel beschikbaar is. Ik heb haar wel over mij vertelt en haar aangeraden als dochter van een RV om ook eens naar zo'n Norwood groep te gaan. Heb jij een tip hoe ik me naar haar toe opstel of kan ik dat niet vragen op het forum.
Dank je wel, ik heb gisteren ook van alle titels opgeschreven en wil nog meer hierover lezen.
Ik ga nu naar een norwood groep, en ik wil nog veel meer van weten en me erin verdiepen.
Vindt het lastig om mijn vriend niet ook met zijn neus in de boeken te duwen van kijk dit doen wij en dit doe jij. Ik doe het niet, maar stiekem hoop je dat hij ook gaat begrijpen wat er gaande is.
Ik moest het ook zelf ontdekken, iemand heeft wel eens tegen mij gezegd dat ik relatieverslaafd ben. Ik snapte niet wat er bedoeld werd en ineens kom ik er toch achter. Heb meer als een jaar geleden ook het boek gelezen van R. Norwood gelezen, maar het kwartje viel niet en nu ineens word ik er wel heel erg mee geconfronteerd of ik wil ermee geconfronteerd worden. Ga nu ook zelf op zoek. Zo zou het ook met mijn vriend moeten gaan, hij moet het zelf ontdekken en eraan willen werken.
Ik vind het naar mijn dochter toe wel moeilijk zij heeft een relatie met een man die al samenwoont en dus ook niet emotioneel beschikbaar is. Ik heb haar wel over mij vertelt en haar aangeraden als dochter van een RV om ook eens naar zo'n Norwood groep te gaan. Heb jij een tip hoe ik me naar haar toe opstel of kan ik dat niet vragen op het forum.
ik vind het moeilijk om mijn vriend te vertellen wat mij raakt. Vaak voelt hij zich aangevallen en slaat gelijk terug.
Vorige week was er een opening van het gebouw waar ik werk. Ik werk in een nieuw gebouw en ben van werkplek gewijzigd. Ik heb het daar ontzettend naar mijn zin.
Mijn vriend was ook officieel uitgenodigd met kaart etc. Hij had beloofd te komen. De opening begon om 15.00 uur. Om 13.00 uur zag ik op mijn telefoon dat hij gebeld had. Ik had hem niet gehoord maar belde hem wel terug. Niet meer te bereiken. De opening begon en hij kwam niet. Later vroeg ik hem waar hij was. Hij zei ik wist niet meer hoe laat het begon. Ik zei toen je hebt toch een kaart gehad? Even later zei hij, maar ach jij stelt toch ook nooit belangstelling in wat ik doe.
ik voel me direct schuldig en ga nadenken of het waar is. Hij heeft een bedrijf en wil vaak op zondag daar naartoe. Wat er dan gebeurt is dat hij het gebouw inloopt en ik moet wachten. Ik heb een verschrikkelijke hekel aan dat wachten (nu ik dit schrijf realiseer ik me dat ik dat ook vaak bij mijn vader moest als hij een boodschap moest doen en ik in de auto zat. Hij bleef dan maar praten en ik maar wachten) Ik heb hem wel eens gezegd dat ik dat heel vervelend vind ik heb daar niets te doen. Hij zegt dan dat moet je maar voor elkaar over hebben. Hij heeft er een bedrijf bijgekocht en daar is hij best trots op.
Op een zaterdagavond waren we een eindje aan het rijden, toen mijn vriend zei jij hebt zeker geen zin om het nieuwe bedrijf te bekijken. IK zei dat klopt daar heb ik geen zin in. Mijn vriend is daar erg door gekwetst.
Ik heb hem gezegd als je vind dat ik te weinig geinteresseerd ben in jou en als je daarom niet wil komen op mijn werk moet je dat eerlijk zeggen en niet eerst ja zeggen en als er dan wat tegen zit dit gebruiken. Ik merk dat dit soort dingen mij belemmert om hem nogeens uit te nodigen en ik hou steeds meer mijn mond.
Later vertelde hij dat de accoutant ineens kwam en hij niet zo makkelijk weg kon.
Een tijdje terug was ik jarig en ik vroeg of hij met de koffie iets van zijn bedrijf wilde tracteren en kennismaken. Hij zegt dan meteen ja. Toen het bijna zover was vroeg ik hem gaat het allemaal lukken en hij zei nee dat lukt niet ik ben te druk ik zei oke. (Ik had voor de zekerheid al taart gekocht) Ik merk dat ik dan heel sterk voel dat ik er niet toe doe. Dat er ontzettend veel andere dingen belangrijker zijn dan dat ik ben.
Ik heb hem de hele week verder niet gezien en het gaat best goed met mij. Ik heb het idee hoe meer hij uit mijn buurt blijft hoe beter ik me voel.
Maar ergens hangt er toch in de lucht dat ik niet oke ben dat ik iets doe wat hij afkeurt. Ik wacht nu af wanneer hij iets laat horen en ik vind dat wel prima. Ik weet ook niet meer hoe ik met hem moet communiceren en ben bang voor afkeuring. Zolang hij niet belt hoef ik ook niets. Ben ik nu de vermijdingsverslaafde. Of is dit de relatie in de wacht zetten. Ik weet als ik morgen naar hem toe ga en kijk wat hij aan het doen is hoe mooi zijn tuin wordt onze relatie weer "oke" is . Maar ik merk dat ik daar geen zin in heb. Ik erger me aan zijn gedrag. Er is nooit ergens tijd voor. Hij is in mijn ogen geobserdeerd door iets te maken. Dit is na anderhalf jaar bijna af en het volgende doel\project is al bedacht. Dus eerst wachtte ik op meer tijd voor elkaar, maar ik wacht al 12 jaar en als hij niet druk is op de zaak dan is hij dat wel met de aanleg van zijn tuin en als dat klaar is begint hij weer op nieuw.
Ik voel een bepaalde afstand en heb deze week ook gebruikt om van alles voor mezelf te plannen, dingen die ik nog graag wil doen en hou daarbij geen rekening met mijn vriend. (is dit revanche)
Wat er dan kan gebeuren is dat hij mij vraagt om iets met hem te doen ik dan al wat heb gepland. Hij kan dan zeggen, jij hebt zelf nooit tijd en ik wil me dan weer verdedigen. En zo gaat het maar door.
Ik hoop dat ik op zo'n moment wat sterker ben en weet hoe ik het beste kan reageren. (niet reageren toch? of zeggen jammer niets meer aan te doen) Zoiets?????
Vorige week was er een opening van het gebouw waar ik werk. Ik werk in een nieuw gebouw en ben van werkplek gewijzigd. Ik heb het daar ontzettend naar mijn zin.
Mijn vriend was ook officieel uitgenodigd met kaart etc. Hij had beloofd te komen. De opening begon om 15.00 uur. Om 13.00 uur zag ik op mijn telefoon dat hij gebeld had. Ik had hem niet gehoord maar belde hem wel terug. Niet meer te bereiken. De opening begon en hij kwam niet. Later vroeg ik hem waar hij was. Hij zei ik wist niet meer hoe laat het begon. Ik zei toen je hebt toch een kaart gehad? Even later zei hij, maar ach jij stelt toch ook nooit belangstelling in wat ik doe.
ik voel me direct schuldig en ga nadenken of het waar is. Hij heeft een bedrijf en wil vaak op zondag daar naartoe. Wat er dan gebeurt is dat hij het gebouw inloopt en ik moet wachten. Ik heb een verschrikkelijke hekel aan dat wachten (nu ik dit schrijf realiseer ik me dat ik dat ook vaak bij mijn vader moest als hij een boodschap moest doen en ik in de auto zat. Hij bleef dan maar praten en ik maar wachten) Ik heb hem wel eens gezegd dat ik dat heel vervelend vind ik heb daar niets te doen. Hij zegt dan dat moet je maar voor elkaar over hebben. Hij heeft er een bedrijf bijgekocht en daar is hij best trots op.
Op een zaterdagavond waren we een eindje aan het rijden, toen mijn vriend zei jij hebt zeker geen zin om het nieuwe bedrijf te bekijken. IK zei dat klopt daar heb ik geen zin in. Mijn vriend is daar erg door gekwetst.
Ik heb hem gezegd als je vind dat ik te weinig geinteresseerd ben in jou en als je daarom niet wil komen op mijn werk moet je dat eerlijk zeggen en niet eerst ja zeggen en als er dan wat tegen zit dit gebruiken. Ik merk dat dit soort dingen mij belemmert om hem nogeens uit te nodigen en ik hou steeds meer mijn mond.
Later vertelde hij dat de accoutant ineens kwam en hij niet zo makkelijk weg kon.
Een tijdje terug was ik jarig en ik vroeg of hij met de koffie iets van zijn bedrijf wilde tracteren en kennismaken. Hij zegt dan meteen ja. Toen het bijna zover was vroeg ik hem gaat het allemaal lukken en hij zei nee dat lukt niet ik ben te druk ik zei oke. (Ik had voor de zekerheid al taart gekocht) Ik merk dat ik dan heel sterk voel dat ik er niet toe doe. Dat er ontzettend veel andere dingen belangrijker zijn dan dat ik ben.
Ik heb hem de hele week verder niet gezien en het gaat best goed met mij. Ik heb het idee hoe meer hij uit mijn buurt blijft hoe beter ik me voel.
Maar ergens hangt er toch in de lucht dat ik niet oke ben dat ik iets doe wat hij afkeurt. Ik wacht nu af wanneer hij iets laat horen en ik vind dat wel prima. Ik weet ook niet meer hoe ik met hem moet communiceren en ben bang voor afkeuring. Zolang hij niet belt hoef ik ook niets. Ben ik nu de vermijdingsverslaafde. Of is dit de relatie in de wacht zetten. Ik weet als ik morgen naar hem toe ga en kijk wat hij aan het doen is hoe mooi zijn tuin wordt onze relatie weer "oke" is . Maar ik merk dat ik daar geen zin in heb. Ik erger me aan zijn gedrag. Er is nooit ergens tijd voor. Hij is in mijn ogen geobserdeerd door iets te maken. Dit is na anderhalf jaar bijna af en het volgende doel\project is al bedacht. Dus eerst wachtte ik op meer tijd voor elkaar, maar ik wacht al 12 jaar en als hij niet druk is op de zaak dan is hij dat wel met de aanleg van zijn tuin en als dat klaar is begint hij weer op nieuw.
Ik voel een bepaalde afstand en heb deze week ook gebruikt om van alles voor mezelf te plannen, dingen die ik nog graag wil doen en hou daarbij geen rekening met mijn vriend. (is dit revanche)
Wat er dan kan gebeuren is dat hij mij vraagt om iets met hem te doen ik dan al wat heb gepland. Hij kan dan zeggen, jij hebt zelf nooit tijd en ik wil me dan weer verdedigen. En zo gaat het maar door.
Ik hoop dat ik op zo'n moment wat sterker ben en weet hoe ik het beste kan reageren. (niet reageren toch? of zeggen jammer niets meer aan te doen) Zoiets?????
goeie avond allemaal
ik had een vraag "vermijdingsverslaafde" is dat het zelfde als de ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
want dat heeft me alco namelijk en ik heb last van de afhankelijkestoornis.
dus dat komt wel overeen met wat patty zei.
groetjes danny
ik had een vraag "vermijdingsverslaafde" is dat het zelfde als de ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
want dat heeft me alco namelijk en ik heb last van de afhankelijkestoornis.
dus dat komt wel overeen met wat patty zei.
groetjes danny
zoek nooit het geluk op de plek waar een ander zijn geluk vernield.
Ik weet het niet Danny, ik ben niet bekend met die term 'ontwijkende persoonlijkheidsstoornis'. Maar als je meer wilt weten over 'vermijdingsverslaving' of 'vermijdingsverslaafde' (een woord dat ik bedacht heb als vertaling voor de term 'avoidance addict' uit het boek van Pia Mellody), kun je mijn Nederlandse samenvatting van dit boek 'Facing Love Addiction' lezen (een boek over relatieverslaving), te vinden op mijn website www.norwoodgroep.nl bij 'Relevante zelf-therapie methoden'.
Groetjes, Anna
Groetjes, Anna